Objektif gibi görünmek. Türk futbol basınının bugün en büyük sorununun bu olduğuna inanan biriyim. Bir sürü abuk sabuk yorum ve samimiyetsizlik de bu nedenle ortaya çıkıyor zaten. Böyle düşünürdüm de bunu ispatlayamazdım. Bugüne kadar… İspatı yazının içinde 100 metre sonra ileride sağda!
Önce neden böyle düşündüğümü açıklayayım. Ben bütün kötülüklerin anası Hıncal Uluç diyenlerdenim. Bugün medyayı saran yeni nesil gazeteciler, Uluç'un eski nesil gazetecilerin genlerinin şifresiyle oynamasıyla oluşmuş mutantlarlardır. Ancak böyle kodlayarak anlayabilirsiniz değişimi.
Biraz daha açalım. Hıncal Uluç; zeki, görece bilgili, entelektüel ve en önemlisi polemikçi. inancım odur ki, bu ülkede Ankaraspor’un eski onursal başkanı Melih Gökçek ile başa çıkabilecek tek adamdır Uluç. O kadar gerçek üstücü bir polemik sanatçısı! Bunu aklınızda tutun. Bir de eski ekol yorumcular vardır. Etkileri 2000'lerle birlikte azalmaya başladı. Bunlar genellikle futbolculuktan yorumculuğa yatay geçiş yapan; Ziya Şengül, Ogün Altıparmak, Can Bartu, Halit Deringör, Turgay Şeren, Coşkun Özarı… Onların dünya futbol bilgileri kısıtlıydı. Ama samimiydiler. Hepsi de taraftardı. Taraftı. Bilirdik. Zamanı geldiğinde, çocuğu eve güzel karne getirmiş baba sevecenliğinde takımlarını överler, bazen de çocuğunun kötülüğünü istemeyen ama konuşarak da halledemediği için tokatı yapıştıran baba gibi davranırlardı takımlarına karşı. İçten pazarlıklı değillerdi. Hisleri neyse yüzlerine yansıyan da oydu.
Şikayetçiydik onlardan. Ben de şikayetçiydim. Bloglar’ın atası sayılabilecek mailing-listlerde çok yazmışlığım vardır bu konuyu. Onları yeren yazılar yazdım. Yazdık! Hep beraber, değişsin istedik yeniisimler gelsin, farklı ve daha dünyalı işler yapsın diye... Bir de onların yanında futbol oynamamış, çoğu alaylı yazarlar da vardı. Polemikçi adamlar. Onlar da sığ kalırdı. İsim vermeyelim. Bu yazıyı okuyan herkes bir iki tanesini bir çırpıda hatırlar! Onları da beğenmezdik. Şimdi düşünüyorum da galiba asıl onları sevmezdik. Medya gençleşsin dedik. Taraf olmalarına bağlamıştık tüm kusurlarını. Tarafsız olsun dedik. Ama kaypak olsun da istememiştik.
İşte bu iki kuşağın arasından filizlenen yeni nesil çıktı. Şapka takanı, uzun kısa saçlısı, kafaya rakama takanı, tu kaka dediği adamla yemek yedikten sonra en büyük destekçisi olanı, edebiyattan futbola kayanı... Ortak özellikleri farklılardı önceleri. Edebiyattan geçenlerin pek çoğu Ankaralıydı (tıpkı Hıncal Uluç gibi). Onlar en güzel yazanlarıydı. Objektifiz diyorlardı, ama Bizans’a özellikle de Fenerbahçe’ye karşı yazıyorlardı. Güzeldi. Tanıl Bora hala güzel. Ancak sonra gördüm ki bu adamlar samimi değil. Hepsinin hesabı ünlü olmakmış meğer. Ünlü olunca futbolculuktan gelen o eski ağabeylerden de kötü kullanmaya başladılar kalemlerini, bir de dillerini. Hani şimdi burada yine isim vermeyelim. Yazdıklarımdan gözünüzün önüne gelen de vardır, keza zorlasanız en az üç tane siz de sayarsınız. Fakat onları tanımanın en güzel yolu şudur, bugün İslam Çupi fotoğrafını Atatürk posteri gibi yazıhanesinin arkasına asıp yazı yazan adamlar olarak hemen deşifre edersiniz onları. Onlara göre İslam Çupi yaşasaydı, onları okur, onlar gibi yazardı. Hadi oradan, basardı küfrü suratınıza haberiniz yok!
Futboldan gelmesine rağmen Selçuk Yula ve Tanju Çolak gibileri ise değerlendirme dışı tutuyorum. Onlar asla ve tarafsız olmadılar. Yazıları da abartılı taraftarlıklarıda kötüydü.
Hıncal Uluç işte bizim o eski kuşaktan nefretimizi iyikullandı. "Fenerli Medya" uydurmacasıyla medyayı Fenerbahçe'ye düşman etti önce. Tüm derdi buydu zaten. Yeni nesil filizlenirken onlara el verdiği oldu, sonra kendi dediklerinin dışına çıkanlarla bozuştuğu da... Fakat onları hep besledi. Onun yanında olup el alanlar Fenerbahçeliyse Fenerbahçeliliklerini bastırdılar önce. Çünkü ancak böyle tarafsız gazeteci olabilirdi. Galatasaraylılar ise göğüslerini gere gere açıkladılar taraftarlıklarını, sakınca yoktu. Çünkü Hıncal Krallığı'nda Galatasaraylı olmak demek doğuştan tarafsız anlamına geliyordu. Sonuçta bugünkü genç muhabirler ve yazarlar çıktı işte ortaya. Küçük Hıncal gibi ortada dolaşan ve genleri ile oynandığından daha korkutucu hale gelmiş küçük Hıncallar. Zekiler, dillerini ve kalemlerini de böylece tehlikeli kullanabiliyorlar ve kamu oyu denen bizleri hipnotize ederken basını da baskı altına alıyorlar. Onlar gibi düşünmeyenler çağ dışı, taraflı ve Türkiye'nin ilerlemesine engel olanlar. Onlar gibi düşünenler çağdaş, tarafsız ve yenilikçiler.
İşte ben "objektifmiş gibi görünen" bu küçük Hıncalları gördükçe o Ogün Altıparmakların daha zararsız olduğunu söyler oldum. Futbol basının da en büyük sorununun bu olduğunu. İspat et deseler edemezdim. Fakat Hıncal'ın bugünkü yazısı bize bunu ispat ediyor. Ercan Saatçi'nin küfrü ile başlayan bu tayfanın yapılanması çözülüyor.
Gökmen Özdemir küçük Hıncal'dır. Vatan muhabiridir. Yeni yetme yazardır. Galatasaraylıdır. Bu nedenle Hıncal cemaatine göre doğuştan tarafsızdır (!) Gazeteci olmasına rağmen hala Ali Sami Yen kapalısından kombine alıp (kibu kombineyi kendi cebinden almaz söylendiği gibi) maçları oradan izleyip küfür eden bir arkadaşımızdır. Fakat o tarafsızdır. Ne de olsa Galatasarylıdır.
Şimdi Ercan Saatçi arkadaşları arasında küfredecek, adi taraflı adamın teki olacak. Gökmen Özdemir tribüne gidipküfredecek sonra çıkıp maç yazısını yazacak, saygın ve tarafsız olacak. Hadi oradan! Alaaddin Metin kulüp içinden haber yaptığı için Aziz Yıldırım'ın adamı olacak, Hıncal Uluç Adnan Polat'ı arayıp akıl verdiği için futbol duayeni. Hıncal Uluç'un yazısını aşağıya alıntı yapıyorum. Benim bildiğim gazeteci haber kaynağından haber alır, onu uyarmaz ve rakiplerine karşı pozisyon almasını beklemez. Hıncal Uluç'un "Galatasaralı gazeteci" vurgusuna dikkat edin. "Haldun Üstünel'in o tribünlerin lideri olduğunu herkes biliyor" sözüne de dikkat edin ve sonra şu soruyu sorun "bunu sen de bildiğine göre, su savaşının yaşandığı derbiden sonra niye organizasyonu yapanı açıklamadın".
Hıncal'ın dizayn ettiği Galatasaray medyası çözülüyor. Ercan Saatçi'yigünahım kadar sevmem ama bunların ipini bilmeden de olsa pazara çıkardığı için teşekkür ederim.
İşte Hıncal'ın bugünkü yazısı:
"...Haldun adına utandım. Haldun bir palavra sıktı, 'Ercan Saatçi beni tehdit etti' diye. Ercan, "Kanıtlamazsa mahkemeye vereceğim" dedi. Bunun üzerine Gökmen'i sattı. 40 yıllık arkadaşı, Türkiye'nin en namuslu gazetecilerinden bir tanesi. Galatasaraylı gazeteci üstelik. Gökmen ile özel bir mesajlaşmayı gazetelere dağıttı!.. Ayıp ya!.. Aynı mesajı Haldun'a ben de atabilirdim!.. Haldun'a 'Sen tribün lideriydin, her gün ana avrat, sövüyordunuz Fenerbahçe'ye! Hâlâ sövüyorsunuz. Galatasaray, Sivas'a gol attığında, tribünler ne diye sevindi; 'gol' diye mi yoksa 'Fener'e sinkaf' diye mi? Sen o tribünlerin çocuğu değil misin? Onların elinde de senin bu görüntülerin varsa ne yapacaksın?' diye sormaz mıyım!.. Sorsaymışım demek ki beni ihbar edecekti bu defa!.. 'Hıncal Uluç beni tehdit etti' diye... Böyle bir şey olur mu? Ercan'a attığı çamur geri tepince, kendini kurtarmak için arkadaşını sattı!.. Bundan sonra ben Haldun ile ne telefon görüşmesi yaparım, ne de mesaj atarım!.. Yarın çünkü 'Hıncal abi de tehdit etti' der. Allah korumuş!.. Ben Haldun'u arayacakken son anda vazgeçtim Adnan Polat'ı aradım. Geçen hafta seninle konuştuklarımızı söyledim. "Olayı büyütmeyin. Bunları tepelemek isteyen Aziz Yıldırım. Fenerbahçe Divan Kurulu'nda çıktı, Hürriyet'in spor manşetlerini birer birer şikayet etti. Aleyhimize döndü' diye. Bu şikayet ettiği dönemde Ercan Saatçi göreve gelmiş, Aziz'in çok iyi anlaştığı Esat Yılmaer görevden alınmıştı. Aziz Yıldırım divanda bu şikayeti yaptı, ertesi gün bu üç yıllık görüntüler internete düştü!.. Eee o zaman!.. Bu nedir, anlayamıyor musunuz!.." dedim Adnan'a... Bu görüşmeyi ben Adnan ile değil Haldun ile yapmış olsam, Haldun benim için de basın toplantısı yapacak ya da faks gönderecek gazetelere!.. 'Hıncal da beni tehdit etti' diye!.. Vay anasını sayın seyirciler!.. Haldun Üstünel'in Gökmen Özdemir'e çok önemli bir özür borcu var. Çünkü Gökmen Özdemir maçı basın tribününden değil, parayla satın aldığı biletiyle tribünden seyrediyor. Haldun hedef gösterdi Gökmen'i şimdi. O tribünde Gökmen'in başına bir şey gelirse bunun sorumlusu kim olacak? Bu sorunun cevabını Haldun bana versin. Gökmen'in kılına bir şey olursa şu andan itibaren bunun sorumlusu Haldun Üstünel'dir. Çünkü Haldun Üstünel'in o tribünlerin lideri olduğunu herkes biliyor. Onun için yanlış yaptığını itiraf etmeli, Gökmen'i temize çıkarmalı. Yoksa yarın bunun hesabını mahkemede değilse bile vicdanında çok ağır öder Haldun!."
Kayıtlar
